| تبليغات | X |
 |
 |
|
| سفر به ناکجا آباد یعنی سفر بی پایان |
|
تا حالا به این فکر کردی زمان همیشه برای ما ثابت نیست. مثلا تمام یه ربع ساعتای زندگی ما واقعا 15 دقیقه نیست. نمی دونم چطور بگم ؟ همیشه شیرینی تمام لحظه برابر نیست فرض کن سر کلاسی نشستی که همش به ساعت نگاه می کنی کی زنگ می خوره؟کافی ببینی یه ربع دیگه مونده . 15 دقیقه ی به ظاهر ناقابل (بعضی وقتام با ارزش) اما واقعا اندازه ی یک ساعت می گذره. یا مثلا با بهترین دوستت میری گردش چشم به هم می زنی می بینی ای دل غافل، دیگه وقت تموم شده. تا حالا فک کردین چرا؟ عقربه های ساعت که کند و تند نمیشن ، میشن؟ راستش خودم هم تا حالا بهش فکر نکرده بودم فقط می دونم یک ساعت و 30 دقیقه ی مثلا زنگ آمار برام اندازه ی سه ساعت طول میکشه ولی کافی معلمت نیومده باشه و همون یک ساعت و 30 دقیقه رو با دوستات بگذرونی ... واقعا چرا؟ بنظر من تمام این زود سپری شدن بخاطر وجود علایق ما و دوست داشتنی های ما هست. می دونید به این چی میگن ؟ به این معجونی میگن که زمان رو تکون میده. به این میگن یه احساس برتر که با وجودش گذشت زمان رو از یاد می بری. اما کدوم از ما الان متوجه میشیم ؟ کافیه یکی از دوستامونو دیگه نبینیم تازه می فهمیم با کی هم صحبت می شدیم.
می خواهید یه حرف کلیشه ای بزنم
بیایید قدر یکدیگر را بدانیم. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 19:32 توسط زهرا |
|
|
واقعا چرا؟ فک کن قبل امتحان شیمی بهت بگن امتحان جغرافی رو شدی 5/12 از یه طرف باورم نمی شد از طرفی موندم چطوری امتحان شیمی رو بدم گریه نکردم ولی مطمئنم هرکی جای من بود همونجا زار زار گریه می کرد جغرافی چیه که من سر هر درسی 45 دقیقه وقت گذاشتم؟ آخرشم می یایی چشم درست کنی ابرو خراب میشه حالاکه فیزیک و ریاضی رو با سختی زیاد خوب دادم جغرافی و عربی رو بد دادم ولی یه حسی بهم میگه باران جان این هم بهانه است کاشکی چهارتا معلم وبلاگ منو می خوند دلم می خواد بهشون بگم معلمای گلم معلم خوبی بودن به امتحان سخت گرفتن نیست معلم خوبی بودن به اشک بچه هارو درآوردن نیست تصمیم گرفتم هیچ وقت معلم نشم شغل خطرناکی هست من نفرین نکردم اصلا ارزش نفرین کردن نداره ولی خیلی حق و ناحق توش اتفاق میفته هرچند سروکله زدن با سی تا دانش آموز راحت نیست اما ما دانش آموزان هم دلمون را از سر را نیاوردی ناراحتیم از اینکه به بابام قول دادم معدلم بالای 19 بشم ولی نشد انشالله در مراحل بعدی من یه قول دیگه هم به همکلاسیام دادم قول دادم کمتر در مورد مدرسه بنویسم چون وب کلاسمون راه اندازی شد دیدنش خالی از لطف نیست راستی آخر ورقه ی ریاضی ام نوشتم
بر سنگ مزارم بنویسید: آشفته دلی خسته در این غربت خاموش آنجا بنویسید که او زاده ی غم بود که یکباره ز غم های جهان گشت فراموش |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه چهارم بهمن 1386ساعت 23:35 توسط زهرا |
|
|
صفحه نخست ایمیل من آرشیو |
| درباره من |
زندگی دفتری از خاطره هاست
یک نفر در دل شب یک نفر در دل خاک یک نفر همدم خوشبختی هاست یک نفر هم سفر سختی هاست چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد ما همه همسفریم +تقدیم به هرچی مسافره ............................ من ،زهرا کسی که به قول آلفای عزیزم در دنیای مجازی می خواد به دنیای واقعی خودش برسه شاید بهتره بگم رشته ام ریاضی هست و مدرسه ی نمونه دولتی درس می خونم. شاد باشید |
| پیوندهای روزانه |
|
بچه های باصفای کلاس C8 + دکی سایت آیت الله صانعی آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 |
|
RSS
|
